بیماری گال یا جرب 

//بیماری گال یا جرب 

بیماری گال یا جرب 

مایت سارکوپت اسکابیه عامل بیماری گال ، جرب یا گری می باشد . گال بیماری واگیر دار پوستی است این بیماری در میان خانواده هاو اجتماعات شلوغ که ازنظر بهداشتی فقیر هستند شایع است. آلودگی به این مایت از طریق تماس مستقیم پوست و یاتماس جنسی منتقل می گردد از طریق غیر مستقیم از لباس و یا تخت خواب افراد آلوده وقتی منتقل می شود که بلافاصله این وسایل مورد استفاده افراد سالم قرار گیرد.

آلودگی به این انگل در کشورهای در حال توسعه متداول است .حدود ۳۰۰ میلیون ازجمعیت دنیا از این بیماری رنج می برند.این مایت نژادهای گوناگونی دارد که از نظر مرفولوژی شبیه بوده ولی تفاوت های فیزیولوژیک و میزبان های اختصاصی و گوناگون در پستان داران دارند.علت بروز این ویژگیهای اختصاصی برا ی هر گونه پستاندار و نژاد انگل هنوز ناشناخته است و به نیازهای انگل و فاکتور های ایمنی و غیر ایمنی میزبان مربوط می شود .

گال تمام مردم را بدون توجه به جنس ، سن ، نژاد آلوده می کند.

Sarcoptes scabiei var. hominis ، کنه خارش انسان :

از راسته  Astigmata ، خانواده Sarcoptidae است. این کنه ها در اپیدرم نفوذ می کنند اما هرگز فراتر از لایه های زیرین پوست قرار نمی گیرند. سایر نژادهای کنه می تواند باعث آلودگی در سایر میزبانان پستانداران شود.

 

علائم بیماری:

مهمترین علامت این بیماری خارش بویژه در شب است خارش بدلیل حفاری مایت در لایه بالائی پوست و تغذیه و یا تخم گذاری در آن می باشد که موجب بروز حالات آلرژیک هم می شود .


علایم بیماری ۲ تا ۶ هفته پس از تماس ، در افرادی که سابقه آلودگی نداشته، دیده می شود و در افرادی که سابقه گال داشته۱تا ۴ روز پس از کسب عامل بیماری دیده می شود.عامل گال تمایل به زندگی در محل های چین خورده در نواحی مختلف بدن ، مانند ،مچ ، آرنج و ناحیه تناسلی دارد. آلودگی گال در نواحی گرمسیری گسترش بیشتری دارد .

افزایش موارد بروز بیماری دوره۱۵ ساله دارد و بروز بیماری به شکل دوره ای احتمالا مربوط به نوسان سطح ایمنی جمعیت می باشد درتمام گروهای سنی اسکابیه دیده می شود. اما در کشور های درحال توسعه و در جوامع فقیر در کودکان بیشتر شیوع داشته و بیماری به صورت اندمیک وجود دارد برای مثال در داکا پایتخت کشور بنگلادش آلودگی به گال در کودکان زیر ۵ سال ۵۰ تا ۷۵ درصدگزارش شده است. در کشورهای تو سعه یافته تمام گروه های سنی به یک میزان مبتلا می شوند . در این کشورها آلودگی در کودکان تا ۵ درصد گزارش شده است.در یک بررسی آلودگی در بین مراجعین مشکوک به گال ۲۸ درصد گزارش شده است.

در افراد عادی که سیستم ایمنی طبیعی دارند حدود ۱۵-۱۰ مایت در هر فرد آلوده دیده می شود. اما در گال نروژی یا پوسته دار که افراد از نظر ایمنی ضعیف می باشند یک فرد ممکن است با میلیون ها مایت آلوده باشد . آلودگی به این مایت کیفیت زندگی را به صورت چشمگیری پائین می آورد و بدلیل خارش شدید شبانه موجب سلب آسایش میگردد از طرفی دراثر ضایعات پوستی و ایجاد آلودگی باکتریائی استرپتوکوکی و استافیلوکوکی به صورت ثانوی در مواردی منجر به آسیب های کلیوی و حتی سپتی سمی می شود. لذا آلودگی به این مایت به عنوان مشکل بهداشتی تلقی گردیده ،که بیشتر در مکان های شلوغ و مکان های نگهداری افراد مانند آسایشگاهها ی روانی و سالمندان دیده می شود.

تشخیص زود رس و چگونگی گسترش آن و درمان درجوامع مختلف ضروری است.

توسط |2020-05-16T10:06:18+04:30می 16th, 2020|دسته‌بندی نشده|